Арман
Табиғат жайған кілемін,
Жағасына Іленің.
Қала бар сонда Құлжа атты,
Тербейтін адам жүрегін.
Өлеңдер жинағы - 680 бет
"Қызбөктер"
Кез еді кеш батуға ыңғайланған,
Шоғыр бұлт көк жиекте түр байланған.
Кім білсін ол да мені сағынды ма,
Қара орман қолын бұлғап шулайды алдан.
Көл түбіне кім аспанды төсеген
Толқын күліп судың беті шымырлап,
Нұр өбеді суға төніп сыбырлап.
Сағым жүйткіп жалт-жұлт етті дамылсыз,
Жатыр ма әлде ойшыл жаннан сыр ұрлап.
Ұлылардың ұрпағы
Көрінгенге үлеспей жүлдеңді ауыр,
Құқығыңды бұл күнде білген тəуір.
Шетелдіктер шетінен шіренеді,
Мазақ қылып өзіңе күлген бауыр.
Ана тілім!
Ана тілім, байлығымсың, жанымның,
Мен өзіңнен, жаратылған қаныңмын.
Қорғаным сен, деп білемін өзіңді,
Бойымдағы, намысыммен, арымның.
Менің әкем мен үшін дара туған!
Әке сен, жансың биік, дана тұлғаң.
Мейірім,нұры менен жаратылған,
Бар әлемнің, жақсылығын бойға жыйған,
Менің әкем, мен үшін, дара туған.
Әпкеңді, бер де, Жезде де!
Пенде ме?
Бәрі, Пенде де.
Ақылмен, ойың, кембе не?
Ойнағың келсе, менімен,
ПЕНДЕМІН ғой мен ПЕРІШТЕ емеспін
Бұл жалғанға сынақ үшін келгенмін,
Ертеңгі күн не боларын білген кім?
Алдағы күн жұмбақтанып тұратын,
5-күн жалған дейтін мынау жерденмін.
ОЯН БҮГІН!!!
Ұйқы тәтті - түс көрген қиялыңда!
Көзді ашып,бір сәтке ояныңдар!
Ертегіден жырақ кетіп кішігірім-
Шынайылық жағына таяныңдар!!!
Оян жұртым
Заманнан ба әлде адамнан ба
Көңілім бәрінен қалғаннан ба?
Мен шаршап кеттім,шынымен,
Мына бес күн жалғаннан да.
Елімнің ерке ұл-қызы
Ойнайды бөбек ойнақ сап,
Ананың бақыт жұлдызы.
Қарайды дүние ойлап қап,
Жайнаса жарқын нұр жүзі.
Қиял шындығы
Естігенде аспан жайлы ертегі,
Қиял теңіз бір шайқалып қалатын.
Жүрегімді қуанышты үн шертеді,
Арман, арман, қақты биік қанатын.
Қылықты қыз
Таңдап ішіп жүрсек те тұнықты біз,
Ойымызбен алайда күдіктіміз.
Шаншу болып жүрекке қадаласың,
Қылығыңмен кей сəтте, қылықты қыз.
Мен өзгерем(ін)
Көктемдей сұлулыққа емес,
Шуақты жылылыққа емес,
Ақыл мен ұлылыққа емес,
Əйтеуір, мен өзгерем(ін).
Шыңдағы бұлақ
Жақпар тас, жасыл орман, қарлы тауым,
Серігі долы дауыл, мәңгі жауын.
Серпілсе көк көбесі жалын атып,
Сүйемін жәйдің шынды аймалауын.
"Шыңбұлақ"
Беткейінен өріліп,
Биікке ағаш бойлаған.
Жатқан құздар керіліп,
Көркіне жанар тоймаған.
Көрдім мен
Көрдім мен, қара көздің от шашқанын,
Құлатқанын кеудеме отты аспанын.
Көрдім міне, жарқылдаған асыл кездік,
Жерде жатып қарайып тот басқанын.
Нөсерден соң
Толғанып күн қабағын түйді қатты,
Зілімен басқандай-ақ гүлді алапты.
Үйіріліп отты жарқыл ойнақ салып,
Қара бұлт ақ жаңбырын құйып жатты.
Жан еді ғой аяулы
Мынау бұлттар неге ғана төнеді,
О, табиғат, күрсінесің сен неге.
Аспан да әне, жасын іркіп төгеді,
Өксу бар ғой деміккен бұл желде де.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі