Өлеңдер жинағы - 701 бет

Ленин шапағаты

Ғафу Қайырбеков

Еркіндік атты арманға
Адамның қолы жетпеген,
Салауат айтып мал-жанға,
Тілдескен аспан-көкпенен.

Толық оқу

Таразы ақын

Ғафу Қайырбеков

Аралда жолықтым бір аушы қартқа,
Теңіздің жағасында, күн шуақта,
Отырып судыраған құм үстінде,
Айдын да аласұрмас тыныш уақта.

Толық оқу

Жігіт ақын

Ғафу Қайырбеков

Жомарт қой біздің бұл халық
Тілеуін ақтан тілеген,
Келеді бір-бір ұлды алып
Еңсесі көкті тіреген.

Толық оқу

Балқадиша

Ғафу Қайырбеков

Балқадиша, бал еркесі Нұраның,
Сен әсемсің — сен де сұлу бір ағын.
Сенің көзің жағар болса шырағын,
Іздемеймін мен киіктің лағын.

Толық оқу

Жалын биі

Ғафу Қайырбеков

Алатауда киік болып зырладың,
Аттап-аттап ақ ала бас шындарын,
Есіккөлді көре салып қарғыдың,
Ойламастан аңдап тұрған кім барын.

Толық оқу

Домбыра

Ғафу Қайырбеков

Шабытты, шапшаң, мінезді
Сонау бір жігіт шағында,
Шебер-ақ екен бұл өзі
Домбыра баптап шабуға.

Толық оқу

Элегиялар

Ғафу Қайырбеков

Ымырттағы, ту сырттағы бір шырақ,
Көлбеңдейді көзге жылы ұшырап.
Қанатың жоқ қағып қалып жететін
Қамығасың кірпігіңді құр шылап.

Толық оқу

Бір сәт

Ғафу Қайырбеков

Тағы бір таң,
Талай болды атқалы,
Аспан дарқан
Күн табағын тартқалы,

Толық оқу

Қыс

Ғафу Қайырбеков

Сүйемін барлық жаныммен
Досыма қарай атқанды —
Ып-ыстық алақаныммен
Уыстап алып ақ қарды.

Толық оқу

Үшарал

Ғафу Қайырбеков

Тасып кеп таудан түскен тек,
Тасырда-тұсыр тасты айдап.
Алакөлді аңсап үш Тентек,
Ағалап барып бас қоймақ.

Толық оқу

Қара торғай

Ғафу Қайырбеков

Кеудеңе біткен тынысты,
Үн етіп қана жасаған.
Өңшең бір сыңғыр күмісті,
Көмейді берген кім саған?

Толық оқу

Алакөл аңызы

Ғафу Қайырбеков

Анадай басын қосқан көп баланың,
Бөліп ап Жетісудың төрт тарауын
Арқаның жамырауық өзендерін
Ағытып, қиып тастап ноқталарын.

Толық оқу

Ешкіөлмес

Ғафу Қайырбеков

Матайдың үш бұрышты тауы маңғаз,
Босамас омырауы жауыннан жаз.
Оң жақта оқшырайып Қоңтәжі тұр
Бәрінен озық шыққан бойына мәз.

Толық оқу

Ақсу

Ғафу Қайырбеков

Не деген сансыз дария
Ағысы атан үркітер!
Таулардың іші бәрі ұя,
Шаңқылдап жүрген бүркіттер.

Толық оқу

Айна тұма

Ғафу Қайырбеков

Қалың бір көзден оңаша
Қапталда бұғып сен жатсың.
Айнаша десе айнаша,
Сүйкімді ғана бұлақсың.

Толық оқу

Тау Қоңыр

Ғафу Қайырбеков

Созылады екен тау Қоңыр
Сексен де тоқсан шақырым.
Бауырында бұлақ бар не бір
Ағатын шапшаң, ақырын.

Толық оқу

Алтын күрек

Ғафу Қайырбеков

«Алтын күрек» — жел аты
«Жүрек» таудан соғатын,
Ырыс — дейді — қанатын
Дән сорғалап таматын.

Толық оқу

Еске түсіру

Ғафу Қайырбеков

Келе жатыр шіркін шілде таңы атып,
Бірте-бірте тіршілікті оятып,
Үй алдында қайрап қойған шалғының
Жүзін нұрға, ал қызылға боятып.

Толық оқу

Қаракөз қыздар

Ғафу Қайырбеков

Қаракөз қыздар, жан қыздар,
Қаракөз қыздар — балдыздар.
Көптігің көкте — жұлдыздар,
Жар дегенде — жалғыздар!

Толық оқу

Әнші

Ғафу Қайырбеков

Қарт әнші отыр тойда қырау қабақ,
Кешегі кеудесіне мың ән қамап,
Өткізіп көмейінің көпірінен,
Шығарған шыңнан жонып шынардай-ақ.

Толық оқу

Қойшы түні

Ғафу Қайырбеков

Жазғы түн. Жұлдызы көп жыпырлаған...
Күндізгі тұяқтар жоқ тыпырлаған.
Сөреге жайып қойған құрттардай-ақ,
Қой жатыр, түн аузынан тың-тыңдаған.

Толық оқу

Жершілмін

Ғафу Қайырбеков

Я - мен жершілмін,
Жеті түнде мекенін
Айнымай тапқан
Аттың жершілдігі секілді.

Толық оқу

Қуанамын

Ғафу Қайырбеков

Ерекше маған мақтаныш,
(Мақтанатын орын бар)
Осынау ғажап аттаныс,
Осынау ғажап қонулар.

Толық оқу

Орақ

Ғафу Қайырбеков

Қайың да сапты қаракөк
Болаттан соққан Орақ ед.
Менің момын әкемнің
Бар қаруы сол-ақ ед.

Толық оқу

Бауырсақ

Ғафу Қайырбеков

Төгіп жатыр
Пейілі мен жанын сап.
— Келмейсіңдер,
Осыншама сағынсақ! —

Толық оқу

Қысқы кеш

Ғафу Қайырбеков

Қарап тұрсаң қаңтар күні батқанда,
Көк жүзінде енді қызу сақталмай.
Тек төменде ағараңдап жалыны,
Қар үстінде қанбақ жанып жатқандай.

Толық оқу

Август таңы

Ғафу Қайырбеков

Мына таң, август таңы ыстық маған,
Көлдерде әлі оянбай құс ұйықтаған.
Қырларда әлі сәуле жүгірмеген
Жолдармен жалғызаяқ, қисықтабан.

Толық оқу

Торғай қаласы

Ғафу Қайырбеков

Көшелер-құрғақ өзен арнасындай,
Қала едің кәрі шуда нар басындай,
Ішіне оқиғаны тиеп-сықап
Тарихтың қойып кеткен арбасындай.

Толық оқу

Аққұмның бір қызы бар

Ғафу Қайырбеков

Ән Аққұм, арман Аққұм, алыс Аққұм,
Аттан жал, атаннан қом тауысатын.
Бір жетіп, аяқ басқан мал түгіне
Май болып мақпал құмы жабысатын.

Толық оқу

Туған өзен бойында

Ғафу Қайырбеков

Кеше ғана бір үш қыстау тұратын,
Мекен етіп менің атам суатын,
Жар басында ұмыт қалған үш тұмақ
Секілденіп, қарсы алдымнан шығатын.

Толық оқу

Ақбозат

Ғафу Қайырбеков

«Ақбозат» жер есімі Қызбелдегі,
Ол заман ұрылардың күзгі ермегі —
Жылқы алу жырақ жерден суыт келіп,
Бұйырған бөрілердей түзден жемі.

Толық оқу

Құттыбай бұлағы

Ғафу Қайырбеков

Бала кезден бар едің сен, бір бұлақ,
Жолаушының арманындай бұлдырап,
Қызбел таудың белін орап ағушы ең
Жібек белбеу секілденіп судырап.

Толық оқу