Өлеңге мұң
Мен жалғызбын өлеңім,
Сырды өзіңе төгемін.
Кейде асып-тасып кеп,
Кейде мұңнан шөгемін.
Мен жалғызбын өлеңім,
Сырды өзіңе төгемін.
Кейде асып-тасып кеп,
Кейде мұңнан шөгемін.
Руымызбен несіне мақтанамыз.
Дейді ме мақтанышпен бақ табамыз.
Қазағына бір пайдасы тимеген соң.
Руын айтып өзінше ақталамыз.
Сағым дала...
Бара жатыр бұлт көшіп, сағым аға
Түс көріп отырмын ау тағы жаңа
Жетпейді екен өзіңе сонау баға
Естігенде көңілім көп толқиды.
Көзімдегі тамшыны да жұлқиды.
Сара əпкемнің "Ақеркесін" естісем
Күйге түсем ойламаған сан қилы.
Болса да қу түлкідей, заман қарға,
Сенім мейлі кете берсін адамдарға
"ҚАРЫНДАСЫМ" деп мені сыйлайтұғын
Қуанамын өзіңіздей ағам барда!
Еске түскен сонау бір жанарлардан
Шоқ көремін ешқашан жана алмаған
Сезімін көрсем дағы байқамаспын
Көңілімде соқыр жаңбыр манаураған
Қадірлі дос, ақылымды сəл тыңда!
Басқаша ойлап мына менен тартынба!
Қыз жігіт боп күнə байлап жүргенше
Үйленсін ол адал болған қалпыңда!
Бірлігіміз жүрсе екен тарқамай
Шыңдарында болар едік сан талай
Болашақтың кілті мына біздерде
Биіктерде болар едік сан талай
Осылай міне таң атқан
Дұға етем Тəңір Жаратқан
Басталады тағы да
Жаңа өмір таза парақтан...
Мен білетін бұл күзден сиқыр көргем
Алтын түспен аптайтын сиқын білгем
Бір уақытта қойылымын аяқтай қап
Көрерменнің жасаураған жасын өрген
Жер-жаһанды жаратты Хақ Тағала!
Әсем қылды мұхитты, құрлықты да.
Жерді, көлді, тіпті шөлді бар ма адамзат
Шүкір қылып, жақын көрген, сырын ұға?
Кербез қылықтым, даралы мүсін,
Сілтедім тағы қаламның ұшын.
Тас жүрек болып жаралғанбысың?
Жанымды менің жаралау үшін!
Жүрегім ақылымнан таяқталды,
Мәңгілік махаббат та саяқ болды.
Екі жылға созылған бұл хикаят,
Екі сағат ішінде аяқталды.
Ей, мазасыз, мені қажытпашы,
Жаман ойдың түймелерін ағытпашы.
Қарияға дуалы бата сыйлап,
Жас өренді адал жолға бағытташы.
Қара қазақ делебесі қозғанда,
Бар пәрменмен биікке қол созғанда .
Желден жүйрік жүйіткіген қиялым
Дүбірлеген қазанаттан озғанда
Айтам саған ағымнан қуанып шын,
Нар қазақпын жасырмайтын қуанышын.
Тарих саған жүгін артты, себебі,
Тәуелсіз таңнан жаралған ұланысың.
Ғасыр өтіп барады, ғасыр өтіп,
Дариядай көктемгі тасып өтіп,
Жылдар қашты даланың киігіндей,
Соңына көз моншағын шашып өтіп.
Ту көтерген түстес етіп аспанмен,
Ал, елдігін жалғастырған дастанмен.
Біз өшпейтін қайсар елміз қайратты
Қаншама азап еңсемізді басқанмен.
Ғасырдан асқан атам –Жамбыл атам,
Жебеп келеді, балаңды, сенің батаң.
Тыңдап өстім атамның өлең –жырын,
Әр сөзіңді санама тоқып жатам.
Тау суының тұнбасындай тостағым,
Таусылуым бұлбұл ұшқан...бос бағым.
- Өміріңді өрнекті етіп өткізсей,
Көңіліңді көтер! – дейді достарым.
Қандасым-ай, қамкөңіл бауырым-ай,
Өзіңмен қоштасудың ауырын-ай.
Қайда жүрсең аман болса, пәк сәбиім,
Жалғыздың әрқашан да жары құдай.
Аз ба бізде көпке ұнаған сұлулар,
Реңі емес, жүрегінде жылу бар.
Қуыс кеуде сұлуларың – бос сурет,
Осыны аңғар таңдарында сүйген жар.
Қазағымның көк байрағы желбіре,
Көсегесін көгертіп, жарқыратшы елді де.
Отанымның аясында әрқашан,
Көкке самға, самғат елмен ерді де.
Қадірлісің сен маған, ана тілім,
Мақтанышы елімнің, қайран тілім,
Өзіңнен әріп танып, алдық білім.
Бойға сіңген ана тілдің арқасында
Ұзақ көңіл бөлмесем,
Бұл – уақытсыз дедің бе?
Сенсіз қалып өзгеше,
Бұл – бақытсыз дедің бе?
Жанбаған жалындамайды,
Түнек қып мынау маңайды.
Маздаған шоққа үміт бер
Жарық қыл жан сарайды.
Әр ғасырда намыстың қымбат бағасы,
Қымбат алтын дәстүр,салт-санасы.
Жалғап келген сонау отты жылдардан
Бас ием саған ұлылардың АНАСЫ!
Күнімдей болып көгімде күлген
Шуағын төккен көрікті адам
Шаршаған сәтте өмірден мүлдем
Шаттығым болып жолықтың маған
Жаныма бізін мұң сұққан кезде
Жанарым жасқа тұншыққан кезде
Асау тағдырдың берік тізгіні
Ырқыма көнбей қырсыққан кезде
Жанарымда нұр ойнап,шаттық күлген
Бойымнан арылмаған пәктік мүлдем
Қайран менің,балалық балдай кезім
Доп қуалап,шыбықты ат қып мінген
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі