Өлең, жыр, ақындар

Ойлар

Адам күліп тумайды, туа сала күлмейді.
Үйренеді күлуді, бірақ күліп өлмейді.
Адам жылап туады, жатады жұрт жұбатып,
Және жылап өледі, өзгені де жылатып.
Жылайтыны туарда – жамандар бар қинайтын,
Жылайтыны өлерде – жақсылар бар қимайтын.

Ілмектер: адам, жылау, жамандар, жақсылар Қадыр Мырза Әли

Пікірлер (1)

Арука

Бұл нақыл сөз адам табиғатының сезіміне, өмір мен өлім, қуаныш пен қайғы арасындағы алмасуына терең философиялық көзқараспен қарайды. Ол көрсетеді: бастапқыда адам күліп тумайтынын, күлуді үйренетінін; ал жылау дүниеге келумен туады да, оны өмір бойы басқа адамдармен бөлісетінін.

Пікір қалдырыңыз


Қарап көріңіз


Басқа да бөлімдер: