Мықтыбек Оразтайұлы - өлеңдері

asdfghkjhgf

Мықтыбек Оразтайұлы жариялаған өлеңдер осы бетте берілген.

АЛЫСТАҒЫ АРМАН

asdfghkjhgf

Жанарыма үйірілген шер-мұңды,
Сиретем деп жігерім де болдырды.
Елеңдетіп, алаңдатып өзіңе,
Алабұртып қоясың ғой көңлімді.

asdfghkjhgf

Мылқау түнде естілмейтін күй тыңдап,
Отырсың-ау, ой шаршатып, ұйқың қап?
Таң атқанша ұйықтамасын дегендей,
Әлдебіреу қойды ма екен сиқырлап...

asdfghkjhgf

Жасырды да аппақ, әсем келбетін,
Ай тұтылды, түнек басты жер бетін.
Қалқалады екен оны қандай күш?
Өкпелетіп қойған шығар әлдекім...

asdfghkjhgf

Күн кешемін бір ұтылып, бір ұтып,
Сезімімді суытып бір жылытып.
Сені ұмыту мүмкін емес деп қоям,
Мүмкін емес нәрсе жоғын ұмытып.

asdfghkjhgf

Елеместен қас-қағым, аз ғұмырды,
Күздің ала бұлттары мәз бүгінгі.
Бәрі өткінші. Жалаңаш қалды ағаштар,
Сұлулығын жоғалтып жаздыкүнгі.

asdfghkjhgf

Ен байлықсыз өмірдің мәні жоқ па?..
Жаңғырығы жететін әлі ұзаққа,
Келіншектау туралы хикаят бар,
Құлақтының біледі бәрі жатқа.

asdfghkjhgf

Мына мезгіл қалай әсер етеді?
Сарғыш тартты анау қырдың етегі.
Саған деген сағынышым солайша,
Салқын желмен құрақ ұшып жетеді.