Злиха мен Бәтима деген біреудің қызметінде тұрған екі қыз бала төбесіне бір-бір жәшік жеміс көтеріп қалаға келе жатыпты-мыс. Злиха ахылап-ухілеп шаршадым деп, Бәтима күліп, әзілдесіп келе жатады. Сонда Злиха айтты:
— Сен неге мәз болып қуанып келесің, төбеңдегі жәшіктің ауырлығыда менің басымдағыдан кем емес, өзіңде менен күшті емессің?
— Мен жәшігімнің ішіне ауырды жеңілдететін бір шөп салдым деді Бәтима.
— Ай, ондай болса шөбіңнің атын айтшы, мен де ауырымды жеңілдетейін деді Злиха
— Ол шөп сенің қолыңа түспей ме деп қорқамын, аты: сабыр деген екен.
кушты емес оте жаман!!!
Керемет
мен бұл көріністі сыныппен бірге құрдым мен Злиха болдым өте қысқа болса да әсерлі әрі өте тамаша
керемет
☺☺☺☺☺☺☺☺
Тамаша
Өте тамаша
Өте керемет
Керемет сабыр түбі сары алтын
Калай бол керемет адамнын жазгандарын жаман деп айтуга болады патриотизм кайда?
мне задавали это учить
Ыбырай Алтынсариннің Асыл шөп әңгмесі кремет
Сабырлы болу ең маңызды нәрсенің бірі
қысқа да нұсқа, рахмет!
Стилі ,жанры,автордың ойы оған факт,максатыжок егер бар болса жбериндер
Ууу күшті хахаха
Өте қызық екен
Өтее прямм күшті
КЕРЕМЕТ Айтылған болатын еді.
Аяулым менің досым.
Неге толық емес
Керемет сіз өзінізге қарап алыныз
“Асыл шөп” әңгімесін оқып жүрек бір жылып қалды . Сабырдың ауыртпалықты жеңілдететін ең құнды қасиет екенін осылай әдемі жеткізу — нағыз өмірлік сабақ екен. Бәктима мен Злиха арасындағы қарама-қарсы пікір арқылы сабырдың маңызын осынша түсінікті ету — шынымен тамаша.