Менің ғұмырым – жел, жаңбыр, найзағай және теңіз секілді

Менің өмірім – бір ғана жол емес, ол – табиғаттың тылсым әуеніндей күрделі, құбылмалы және керемет әсемдікке толы. Бүгін мен 59 жастамын. Бұл жас – тек сан ғана емес, бұл – желмен сырласқан жылдар, жаңбырмен сыр бөліскен сәттер, найзағайдай жарқ еткен шешуші сәттер мен теңіз толқынының ұлы ырғақтары арқылы өтіп келген өмір жолы.

Мен кейде өзімді жұмсақ самал желдің серігі сеземін. Ол желдей жылы леппен жанымды тербеп, үміт ұялатады, ойымды сергітеді. Сол самал сияқты мен де өмірде әрдайым алға ұмтылып, жаңа қадамдар жасап, кейде үнсіз ғана сыр айттым. Ал кейде сол жел дауылға айналып, мені шайқап, қатты сынақтарға душар етті. Бірақ дәл сол дауылдар мені әлсіреткен жоқ – керісінше, олар мені мықты, төзімді, өмірдің ағысына қарсы тұра білетін адам етті.

Жаңбыр – менің жүрегімнің үні, өмірімдегі сырлы көріністердің бейнесі. Тамшылап төгілген әрбір жаңбыр тамшысы – өткен шақтың ескерткіші, сағыныш пен мұң, ішкі сезімдердің көрінісі. Кейде жаңбыр баяу ғана себелеп, жанымды жайландырады, кейде нөсерлеп, ішкі әлемімді тазалап, жанымды жеңілдетеді. Жаңбырдан кейінгі таза ауадай, мен де әр сынақтан кейін жаңарып, жаңа өмірге жол аштым.

Ал найзағай – менің тағдырымдағы ең өткір, ең шешуші сәттердің белгісі. Кенет жарқ етіп аспанды жарып түсетін сол сәуле секілді, өмірімде де күтпеген, кейде қорқынышты, кейде керемет сәттер болды. Сол найзағайлар жүрегімді дүрсілдетіп, мені батылдыққа жетеледі. Бірақ әр найзағайдан кейін мен өзімді жаңа бір үмітке толы сездім, өмірдің мәнін тереңірек ұғындым.

Менің ғұмырым – шексіз теңіз. Кейде ол тыныш, мөлдір айнадай – бәрі орнықты, бәрі анық. Ал кейде толқындар биік көтеріліп, жан дүниемді шайқап өтеді. Сол толқындардың арасынан аман өтіп, мен қайта тұрдым, өзімді жаңарттым. Теңіз ешқашан тоқтамайды, үнемі қозғалыста. Менің өмірім де дәл сондай – тоқтаусыз, терең, толқынды.

59 жыл – бұл тек уақыт өлшемі емес, бұл – өмірдің әрбір күйін бастан өткерген кезең. Желдің ызғары да, жаңбырдың мұңы да, найзағайдың жарқылы да, теңіздің толқыны да менің жан дүниеме із қалдырды. Сол іздер – менің өмірімнің өрнегі, менің кемелділігім мен рухани байлығымның куәсі.

Қазір мен өмірге терең тыныштықпен қараймын. Әр таң – жаңа үміт, әр кеш – өткен өмірге есеп. Мен үшін өмір – күрес қана емес, ол – сұлулық, сабыр, түсіну, қабылдау және кешіру. Мен – желмен шыныққан, жаңбырмен тазаланған, найзағаймен оянған, теңіз толқынымен тербелген адаммын.

Менің ғұмырым – әлі де жалғасып жатқан, табиғатпен үндескен керемет бір симфония. Сол симфонияның әр нотасы менің жүрегімде, әр толқыны менің рухымда мәңгі тірі…