Өлең, жыр, ақындар

Сымбатты сұлу

  • 29.05.2019
  • 0
  • 0
  • 4025
Мысалы көзің - гауһар, маржан - тісің,
Күндей-ақ шығып келе жатқан түсің.
Сүмбіл шаш, сұңқар мойның, пісте мұрын,
Иілген берді Алла айдай пішін.
Уылжып өне бойы отырасың,
Асылдай ұстағанда бір-ақ қысым.
Күмістей сымға тартқан саусақтарың,
Сүйріктей аудан шыққан бәрі мүсін.
Қиғаш қас, оймақ ауыз, ақық ерін,
Көргеннің көркің кетер өртеп ішін.
Арманым асылында бар дей алмас,
Жанында өткерген жан, жаз бен қысын.
Қиялым қатарыңнан қалмай кейін,
Асылға ауыр баға қолыңды ұсын!
Жер соғып қалайда да қалмаушы еді,
Бабында болып тұрса ұшқан құсың.
Аңыңды ала ма екен аңғар да тұр,
Сал-дағы солай қарай көздің ұшын.
Естіден еткен үміт еш болмайды,
Ұнарлық ұзақ болар етер ісің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Інісі Нұрлыбек Қошаманұлына

  • 0
  • 0

Жаттап ал бұл сөзімді жаным, інім,
Есерлік ете берме, ізден ілім.
Боларсың байтаққа бас, орнап ықпал,
Көңліңе ілім Алла ексе гүлін.

Толық

Заман келбеті

  • 0
  • 0

Жүкті алды "Жүдеусің", - деп пілден піше,
Жабы озып арғымақтан, алды мүше.
Бектердің, белдерінен қалды түсіп,
Күмбезді күміс кемер, алтын кісе.

Толық

Жер жүзін жеті қабат зұлмат басты

  • 0
  • 0

Заң азды, төресі әділ хан жоғынан,
Тозды жұрт тойып жейтін нан жоғынан.
Қыран құс қайда ұшарын біле алмай тұр,
Алып жер ашыққанда аң жоғынан.

Толық

Қарап көріңіз