Жағалбайлы Тайлақ батыр

Бабасын еске алмайтын ер болама,
Оралда Сырым ауыл жол жағында.
Еріксіз көз тартады ескі зират,
Соқпауың мүмкін емес бұл араға.
Тебіреніп бас иесін ойға батып,
Ер болып өткен алып тұлғаларға!
Қамауға құмар болған қалың жауы,
Осында Бекежанның ер Тайлағы.
Көтерген күмбездерді қирап қалған,
Елімді азат етіп бұғаудағы.
Самал жел беттен сүйіп жеткізгендей,
Бабамнан қалған өрлік ұранды әнді!
Ер еді-ау қиындықта дабыл ұрған,
Аңырақай шайқасында жауды қырған.
Айбынды күші жүздің қолын бастап,
Жоңғардан жеңіс туын алып тынған.
Үн түнсіз жатыр бұл күн мәңгі ұйқыда,
Көгінде қыран еркін қалықтаған!
Ой салар өзіндей боп көріпкелдің,
Тылсымды мұндай ғажап көріп пе едің.
Жазғандай қанатымен сол қырандар,
Бабамның арман қылған үміттерін.
Сенемін ұрпақтары қайталар деп,
Ата-даңқ естен кетпес ерліктерін!