Достан ата үні

Бабаларым ақын ұл деп,қол берген,
Кел, кел, балам, талай қиын жол көрген.
Ақ батасын бермесе егер ұлылар,
Жолың қалай болатынын кім білген?
Құлағыма жетті бүгін дауысың,
Сыр айтайын тебіреніп,ақ құсым.
Тәңір берген ұлы күшпен мен дағы,
Сынық салып алдым елдің алғысын.
Қазаннан да, Қырымнан да ағылған,
Сырқаттарды жазым болып жағылған,
Қуандырып, аяғынан тұрғызып,
Айырмадым өмір атты жазынан.
Жете алмаған жанның ұғып жүрегің,
Хабаршының жықпай әсте тілегін,
Әруағымды ақ ниетпен шақырып,
Мен қамшымды жіберіп – ақ емдедім.
Не жетеді ата жолмен өскенге,
Адал болсаң арамдар деп сескенбе.
Қайыспайтын мықтылықсыз, ерліксіз,
Бақыт таппас бұл өмірден еш пенде.
Ашу үшін даналықтың арнасын,
Жаныңдағы төзім бұлақ солмасын.
Батасы уыз саған берген бабаңның,
Іздерінен ізде ерлік жалғасын.
Тынба, тынба ізденуден,жан балам,
Жігіт емес от боп лаулап жанбаған.
Туың болсын туған жерің Кең Жылыой,
Үнің болсын мынау байтақ кең далаң!