Өлең, жыр, ақындар

Қасым ақын зираты басында

  • 09.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1930
Бас иген Бауыржандай батырың да,
Жырлайтын ақ береңдей ақының да.
Өр жырын кейінгіге мұра қылған,
Қасымы Аманжолдың жатыр мұнда.
«Өкінбе бір күн босқа өлемін деп,
Өкінем ұқсата алмай келемін деп,
Күніне жүз ойланып,мың толғанам,
Өзіңмен бірге өлмесін өлеңім деп»,-
Деп жазған асыл жырын құлпытасқа,
Ой тастар тебірентіп әрбір жасқа.
Өмірде өшпейтіндей сөз қалдырған,
Даналар әрқашанда ұмытылмас та.
Мен келіп Жеңіс күні тізе бүктім,
Жалғасы болсам-ау деп ізгіліктің.
Елестеп көз алдыма солдат Қасым,
Өлеңін оғы қылған зеңбіректің.
Жүрегім жыр өлкесін қалаған шын,
Болармын бәлки мен де дана Қасым,
Әкелген Атыраудан қойдым гүлді,
Еске алып ардақтаумен ел ағасын.
Өтер-ау талай күндер тізбектеліп,
Жанына ішкі сырын жүз бүктіріп.
Қош аға!Топырағың торқа болсын,
Тағы да бас иермін іздеп келіп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аққу ақын

  • 0
  • 0

Тәңір өзі адамзатқа сый еткен,
Жаралғаны болмаса ет сүйектен.
Аққуы еді, киесі еді Алаштың,
Сұлулықпен кең әлемге жыр төккен.

Толық

Есболай батыр баба үні

  • 0
  • 0

От құшағы мәңгі көктем жап-жасыл,
Туған ел ғой жанға жақын ең асыл.
Айрылған соң бірлігінен уыздай,
Азап кешті бейнет тартып сан ғасыр.

Толық

Сұлтан Ғалиев

  • 0
  • 0

Жолдарында Гулаг, Карлаг із қалған,
Қуғын сүргін заманыңда зобалаң.
Келешекке алдын-ала ой салып,
Жетпіс жылда не боларын болжаған.

Толық

Қарап көріңіз