Өлең, жыр, ақындар

Жұмабекке

  • 10.06.2019
  • 0
  • 1
  • 2125
Жұмабек сен бір сорлы жаралған жан,
Саған да жарқырап бір атар ма таң.
Жетімдік, жоқтық, қорлық бірге туып,
Сүйенер қайтыс болды жалғыз ағаң.
Кемдіктің сатып алған құлындайсың,
Жоқтықтың өзі тапқан ұлындайсың.
Күн болар теңдік нұрын көретұғын,
Сол кезде сен де күннің нұрындайсың.
Өмірде бір таң болып неге атпасын,
Жан ұлы бақыт демін не атпасын,
Әзірше көтеріп ал, сыр білдірме,
Сұм тағдыр борандатсын, бұрқақтатсын.
Сол шақта бұл бейнетті ұмыттырар,
Алдында өмір гүлі жайнап тұрар.
Бұл күнде қыңыр қарап тұрған тағдыр,
Күлімдеп саған өзі мойнын бұрар.



Пікірлер (1)

Акнур

Прям кушти терен ойлы

Пікір қалдырыңыз

Ерлік, даңқ еңбекте

  • 0
  • 1

Тау орнына көлдер орнап,
Құм орнына өсірдік гүл,
Табиғатты еркін қолға ап,
Жаңарттық біз, жайнады өмір.

Толық

Мағынасыз құр даурық

  • 0
  • 0

Өз үніне өзі мәз боп,
Даңғырлаған қос қуыс,
Желден жеңіл шиыры көп,
Түйір тұрмас бос уыс.

Толық

Қасымға

  • 0
  • 0

Мынау жатқан жалыны өшіп Қасым ба?..
Ақын еді туған ұлы ғасырда,
Бұлтқа бөлеп дауыл шайқап туғызған,
Жарқылдатып меңзеп бейне жасынға.

Толық

Қарап көріңіз