Заулашы желі Арқаның – Сапарғали Бегалин

Суылдайды, ышқынады,
Арқа желі үн қатады,
Кейде зулап ысқырады,
Кейде ән салып шырқатады.
Кейде өрекпіп толғанғандай
Аңыратады әдемі жыр,
Тыңдаушыға ой салғандай
Елестетіп ертегі сыр,
Алма мойын, қарақат көз,
Желпіп ару ақ бетінен,
Есіңде ме сондағы сөз
Іліп алып сен кетіп ең,
Күміс шолпы күй сыңғырын,
Алмап па едің сонда қағып,
Күбірлескен жанның сырын,
Кетпеп пе едің бойға тағып,
Айтамысың әлде соны
Кетіп едім мен ұмытып,
Бүгін басқа Арқа жоны
Түрленген ғой заман ұтып.
Бүгін сенің қанатында
Қалықтайды мотор үні,
Арқа жоны қабатында,
Симфония күндіз-түні.
Жүйткі, желім, серме қанат,
Ел тыңдасын мотор күйін,
Дәнек толып, Арқада алап
Алсын халық өмір сыйын.