Ауылдағы досқа хат

Бағдатқа

...Армысың, досым!
Біздей-ақ болсын,
Достыққа біреу сиынса!
Алдағы жазда жетемін елге,
Жетемін саған, бұйырса.
"Ұшуың керек!" — деп мені кеше
Шығарып салған өзің ғой,
Думанды шаһар аспанға мені
Үйіріп кетті құйынша!
Сағындым, досым!
Көріспегелі қаншама айлар ақты ызғып,
Неліктен біздер арада жүрген
Ақ қауырсынды хатты үздік.
...Паң Алматының жанарда түнін
жайнатып, таңын атқыздық,
Самал да тілін сайратып талай,
Көгал да түгін жатқыздық.
Өкпені қойдым өтпеді дейтін—
Сұлуларға айтқан базынам,
Сөйлеймін бүгін Самархан шәрдің
Көк тасты еріткен жазынан.
Шырағым қандай биікте жанса—
Сол жерде бақи тұрағым,
Ғашықтық дерттен өлемін өлсем—
Басқаларынан жазылам!
Арман-Мөрімді аспанға басып,
Жеткіздім Айға қанша әнді! —
Біздердің әнді жаттап ап талай,
Жаңғырық қылып тау салды.
Сімірдім қанбай ару қыздардың
жанарларынан жамырап
Төгіліп кеткен, сөгіліп кеткен,
Егіліп кеткен... Кәусарды.
Сабаққа, шүкір, үлгеріп жүрміз,
Сіңіріп бәрін жұтпа ми,
Ең бастысы сол—бастады білем,
Жаман досыңды жұрт тани.
Құшағын ашып қарсы алып жатыр
"Қаламгер" деген бары бар—
Мұхаңдар мәңгіп, Ғабеңдер қалғып,
Қасымдар қаңғып шыққан үй.
Қарға адым жерден тартады мені
Қарға өскен гүлдей Арманым,
Қызыл да жасыл гүлдерге толы,
Үндерге толы жан жағым...
Көктемгі көлдей күмбір кеуденің
Күйі тұр симай тіліме —
Барған соң айтам қалғанын!..

---