Өлең, жыр, ақындар

Поэзия жендеттері

  • 16.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2719
Таңдап тауып бір туманы —
Жиналып ап жер - көктегі;
Жыр желкесін қырқуда әлі —
Поэзия жендеттері!
Кім тұра алмақ жолдарында? —
Өлексе өлең жыртық - тесік.
Қылыш - қалам қолдарында,
Жанды жерін қырқып, кесіп
Келеді олар;
Шабыт қысса
Ақын біраз тұлданады.
Жыр жарымжан болып шықса
Тіршілігің кімге дәрі?!
Даңқ білмей алақтайды
Құратынын кімге торын.
Шаршы дәптер жолатпайды,
Салып еске түрме төрін ...
Таңғы дерті кешке пісіп,
Жұртты сөгіп пікірі ала;
Өткен - кеткен еске түсіп
Қылса да ақын шүкірана —
Кітабында — кәрі нала,
Жанарларын бұршақ жапқан.
Бұтағында темір ара —
Азулары ырсаң қаққан.
Бұдан әрі жазу — лаң,
Аңдып отыр көп көреген.
Темір ара азуынан,
Жаса,
Аман өткен Өлең!
Замананың Зәрі жеген
Көрген кезде өлігімді,
Жырдың күрең қаныменен
Шыларсыңдар ерінімді ...

1987 ж. Құрық.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жылылық Отаны

  • 0
  • 0

Менің кеудем — жылылықтың Отаны,
Түнсіз таңдар алма-кезек атады.
Алатаудың мәңгі ерімес мұз-қары
Жүрегімде еріп кетіп жатады.

Толық

Таң қауызын жарғанда

  • 0
  • 0

Бір Жаратқан барлығын жұп жаратқан,
Жалқымын деп, ендеше, мұңға батпан.
Жұлдыз өніп жатады сыңарымен,
Жапырағы жайқалған түн дарақтан.

Толық

Маңғыстаудағы түн

  • 0
  • 0

Күн қызылы семіп, нұры жаңа өшті,
Жетіқарақшы көрінеді көмескі.
Түн тілінде тілдеседі менімен
Маңғыстауым — әрі жаңа, әрі ескі.

Толық

Қарап көріңіз