Өлең, жыр, ақындар

Сағым

  • 28.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1403
Шыжып тұрған шілденің,
Тапа-тал түс шағында.
Дала деген бір керім,
Бөленеді сағымға.
Ақ толқында тербеліп,
Барлық нәрсе билейді.
Және олардың жерге елі,
Аяқтары тимейді.
Тұлпар мініп қусаңда,
Шұбатылған шашағы,
Сүріндіріп жусанға,
Арбайды да қашады.
Қиялындай баланың,
Сағым – арман, ақ құсым.
Бұларды сен даланың,
Құдыреті деп түсін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақборан. Отар. Амандық

  • 0
  • 0

Жеке мүдде, деймiз және қоғамдық,
Осы екеуi – сынға салып Адамды.
Келбетiңдi кескiндейдi сондықтан,
Коллектившiл едi бiздiң Амандық.

Толық

Өпіремдеу тыныстайтын әр демін

  • 0
  • 0

Өпіремдеу тыныстайтын әр демін,
Керек жерде аямайтын жәрдемін.
Менен гөрі думанқойлау, серілеу,
Бала күннен сырлас досым бар менің.

Толық

Құбырлар

  • 0
  • 0

Денеңді алып құбырлар,
Құрсаулап жатыр құрсаулап.
Сезіммен ғана ұғынар,
Жыр саулап жатыр жыр саулап.

Толық