Өлең, жыр, ақындар

Сағым

  • 28.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1358
Шыжып тұрған шілденің,
Тапа-тал түс шағында.
Дала деген бір керім,
Бөленеді сағымға.
Ақ толқында тербеліп,
Барлық нәрсе билейді.
Және олардың жерге елі,
Аяқтары тимейді.
Тұлпар мініп қусаңда,
Шұбатылған шашағы,
Сүріндіріп жусанға,
Арбайды да қашады.
Қиялындай баланың,
Сағым – арман, ақ құсым.
Бұларды сен даланың,
Құдыреті деп түсін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара жорға

  • 0
  • 0

Шiлденiң тамған кезi болатын-ды,
(Ажалға қандай тылсым ара тұрды).
Кенет, кенет дүрлiгiп жылқылы ауыл,
Кекiлi күлтеленген,

Толық

Әке күдігі

  • 0
  • 0

– Алғашқы махаббатың оянды ма?
– Оянды...
(Қызымның альбомынан)
Алай-дүлей боп кеткені ішімнің,

Толық

Сайыс бар ма?

  • 0
  • 0

Сайыс бар ма?
Сәйгүлігін баптайды,
Қалай қайрат бір жұлқыспай тоқтайды.
Жиырма бестер дамылдауды білмейді,

Толық

Қарап көріңіз