Өлең, жыр, ақындар

Ай

  • 06.07.2019
  • 0
  • 0
  • 1634
Баяу жүзген аспандағы,
Аспандағы ай мына,
Ортақ болған о, адамзат шаттығыңа, қайғыңа.
Қалың бұлтты ысырғандай, күлім көзі жарық етіп,
Менің айым туар екен,
Туар екен қай күні, ә?!
Төгіп сонда шұғылысын,
Шұғыласын нұр себер,
Екі ғашық балқып түнде, от құшақта жүрсе егер.
Бірін күндіз,
Бірін түнде, о, табиғат егіз қып,
Жасаған ба күн мен айды, бұл әлемде бір шебер.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шерқала

  • 0
  • 0

Ұйып үлгермей
Уыз қалпында төгіліп қалған.
Содан сыр бермей,
Сан ғасыр топырағына көміліп қалған,

Толық

Шықпай жатып ауылдан-ақ, жол бастап

  • 0
  • 0

Шықпай жатып ауылдан-ақ, жол бастап,
Қобыз-кеудем сағынышқа толды асқақ.
Түсінді ме менің мөлдір сырымды,
Кетті бір дос солдат жайлы ән бастап.

Толық

Мезгіл

  • 0
  • 0

Бойымда күш-қайратым жанады есіп,
Көңілім «жігіт» десең қалады өсіп.
Жүргенімде өзімді есейдім деп,
Біреулер отырады-ау «бала» десіп.

Толық

Қарап көріңіз