Шошқа

Шошқа байдың қорасынан көрінді,
Атқораға, ас үйге де емінді.
Қопыратып қоқысты да көңіңді,
Жуындыға шомылды.
Оралды ол үйіне
Нағыз Шошқа күйінде.
«Ал, Шошеке, сен ол жерден не көрдің? –
Деп Шошқадан сұрады. –
Айтшы мынаны,
Байдың мүлкі тек асылдан тұрады,
Дегендері рас па екен көп елдің?»
Қорс ете қап деді Шошқа: «Жоқ, ә, бір,
Айта салған мұндй сөзге сенер кім?
Бар байлығы – боқтық, қоқыс, көң әрі.
Аямай күшімді,
Сыртын да, ішін де
Қопардым қораны».
* * *
Құдай ақы, бұл айтқаным масқара,
Қалайынша теңемессің Шошқаға,
Кейбіреулер қай істе де бассала,
Көз салмаса кемшіліктен басқаға?