Өлең, жыр, ақындар

Сараң мен тауық

  • 08.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1710
Қолда барын жоғалтар тойымы жоқ сараңдар;
Уақыт аз іздестіріп алаңдар,
Сенем оған – көп қой олар қатарда,
Әуре болып жатам ба,
Мысалыма қараңдар.
* * *
Сараң жайлы оқып едім жасымда,
Ешқандай бір өнері жоқ басында.
Кәсіп қылатын,
Бірақ, оның кебежесі толатын.
(Қызыққа орай) бір Тауығы болатын,
Жұмыртқалап тұратын:
Туған қалпында
Айналатын алтынға.
Өзге риза болар еді бұл күнге,
Байырмын деп біртіндеп.
Аз көрініп сараңға,
Ой келді де табанда,
Байи салмақ болды шіркін бір күнде.
Сол сараңның мейманасы толды да,
Тауық байқұс сойылды да жарылды.
Ал, не болды? Мол байлықтың орнына
Алып шықты қоқсық ішек-қарынды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Екі мұжық

  • 0
  • 0

«Уа, Фаддей, аман ба?» «Егор, саулық саған да!
Қалай сүріп жатырсың, дос, өмірді?»
«Тамыр, сірә, білмейсің-ау сорымды!
Өртеп алдым үйімді, Құдай атып табанда,

Толық

Өгіздің өкпесі

  • 0
  • 0

Бізді атамзаманнан Өгіз дейтін,
Шөп салып, жем жегізбейтін.
Жайылым кең болатын,
Ауасы ем болатын.

Толық

Өкініш

  • 0
  • 0

Өлтіру мен өлудің
Болғанымен мың жолы,
Өмірге екі келудің
Жоқ екен-ау бір жолы.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар