Өлең, жыр, ақындар

Ой, қалқа

  • 08.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1285
Ой, қалқа, әуел алып, әуел алып,
Әркімге көзің сүзіп болма тәліп.
Түскенде сен есіме, беу қарағым,
Сарғайған зағпырандай мен бір ғарып.

Ой, қалқа, сен бір түлкі бұлаңдаған,
Байыздап бір орында тұра алмаған.
Алыстап ғайып болып бара жатсың,
Асқардай басын көкте мұнарланған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ай, сәулем

  • 0
  • 0

Жоғарыдан келемін төмендетіп,
Бозшұбардың құйрығын сүмендетіп.
Мен қайтейін, еркем-ау.
Сен есіме түскенде, сәулетайым,

Толық

Қазақ халқының жоқтау жыры

  • 0
  • 0

Пісімілдә сөздің өрнегі
Пәнденің рас өлмегі.
Бұл дүниеде тұру жоқ
Ажалға адам көнбегі.

Толық

Дариға-ай

  • 0
  • 0

Дариға, сылаң қағып бұраңдайсың,
Дүние өтер десем-ау, тіл алмайсың-ай.
Алтайы құмнан қашқан түлкідейін,
Қалқатай, қолға түспей-ау, бұлаңдайсың-ай.

Толық

Қарап көріңіз