Өлең, жыр, ақындар

Көңіл

  • 04.05.2020
  • 0
  • 0
  • 3037
… Келеді өмір әрі ұқтырып, әрі үғып,
Ұқтырудың, ұғудың да бәрі – үміт.
Күлу менен қуану жас мәңгіге,
Қайдан келсін біздің жерге кәрілік!

Ей, жастық шақ, күйіңді әкел, үйіп-төк,
Ән мен күйді тұр ғой анау сүйіп көк.
Алатауға тағы... тағы қарайын,
Көңіл, шіркін, қалсыншы бір биіктеп!..

Бір өзіңнің маңдайшаңа қонып Ай,
Жұлдыздарды қалдың кейде танымай.
Кейбір көздің күлкісіне сенесің,
Сенгішсің ғой, сенгішсің ғой, көңіл-ай!

Қызығым көп, басым жалғыз болса да;
(Жалғыз болсаң екеуді де мол сана?)
Аппақсың-ау, тым аппақсың, көңілім,
Өйткені сен кірлегішсің соншама.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туған жер

  • 0
  • 0

— Туған жерің қай жер, — деді, — жаңа ақын?
— Ол жерде де аспан мен күн болатын.
— Туған жерің қай жер? — деді бір келіншек күлегеш,
— Қара жер! — деп жауап бердім, — су емес.

Толық

Әйелдер

  • 0
  • 0

Арулар деп бастасаң-ақ бір ойды
Ой соңын жұрт төсекке әкеп тірейді:
елестейді етектер мен балтырлар,
елестейді жасты көздер үрейлі.

Толық

Көкжиекке қараймын

  • 0
  • 0

Көңіл шалқып кеткен шақта көкжиекке қараймын:
Батып жатыр, шығып жатыр талай күн.
Бір қуаныш болып тұрса – жарайды
Он бесінде әр айдың.

Толық

Қарап көріңіз