Өлең, жыр, ақындар

Ақ моншақты аруым

  • 28.07.2019
  • 0
  • 0
  • 9977
Әнін жазған Алтынбек Қоразбаев

Еркелігің еліктің лағыңдай,
Көркемдігің көлдің көк құрағындай.
Мойынында мөлдіреп моншақтарың,
Көрген күннен арттырды құмарымды-ай.

Қайырмасы:
Мойныңдағы моншағың
Әдемі екен сонша бір.
Қадалады көп жігіт,
Сол қулардан қорқамын.
Моншақ таққан тамағың
Әппақ екен, қарағым.
Атқан таңдай арайлы
Жарқ еткенде жанарың.

Шағаладай шайқаған қара суды,
Талай жігіт сыртыңнан таласулы.
Мазалайды мені де жай таптырмай,
Моншақтарың мойныңда жарасымды.

Қайырмасы:

Моншақтарың маржан ба, лағыл ма екен?.
Күтіп тұрған алдымда бағым ба екен?
Жымыңдаған жұлдыздай тұңғиықтан,
Қол жетпейтін әлде бір сағым ба екен?

Қайырмасы:
(Соңғы шумаққа қосылып)
Жалын атып жүрегім,
Өзінді ойлап жүдедім.
Сол моншақтың орнына
Оралсайшы білегім.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қора күтуші қарт

  • 0
  • 0

Көптен маған таныс еді қарт кісі,
Жүзі жылы,
Жаны жайсаң мәрт кісі.
Көрген сайын күлім қағып әкемдей,

Толық

Айым да сенсің

  • 0
  • 0

Сағындым, сымбатты қалқатайым,
Жасырын жұмбақ болып жүрдің сен.
Сырымды, мұңымды тарқатайын,
Ерекше еркем болып күлгін сен.

Толық

Тасбақа мен қаршыға

  • 0
  • 0

Бір кездері Қаршыға мен Тасбақа,
Жануарлар секілденіп басқа да,
Жер бетінде қатар өмір сүріпті,
Бір-бірімен араласып жүріпті.

Толық

Қарап көріңіз