Өлең, жыр, ақындар

Күй құдіреті

  • 12.08.2020
  • 0
  • 0
  • 1817
Таптырмастан жүр еді көңіл емі,
Не тіледі, өмірден не біледі.
Жанған отқа жаңбырдай нөсерлетіп,
Сондай сәтте көктен төгіледі.
Төгіледі, көңілім бөлінеді,
Асқар таудай ақ қабақ көрінеді.
Көк мұхиттай тасиды көлшіктерім,
Күй көтерген неткен бұл көрік еді.
Бал бұлақтан жататын басын алмай,
Бақ-бақ гүлсің,
Бар мәуең шашылардай.
Дәл осындай сиқырлы саз естісем,
Көз жасымды отырам жасыра алмай.
Әуен шырқап, биіктеп бірге өсемін,
Бірге өспесем,
Қадірін білмес едім.
Құлазыған кездері
Құдыретті күй,
Өзіңменен жұп жазбай күн кешемін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қарақұмда

  • 0
  • 0

Тыныштық!
Тылсым тыныштық!
Селт еткен бұта көрмейсің.
40 градус!

Толық

Ақындар менің ойымша

  • 0
  • 0

Ақындар менің ойымша,
Жұп-жұмыр жердің жүрегі.
Жүректің үні жойылса,
Жер қалай өмір сүреді.

Толық

Құмдардың сусыраған тақсыретін

  • 0
  • 0

Құмдардың сусыраған тақсыретін,
Тыңдардың тусыраған тасты бетін,
Жаныммен желеу болып жұбатарға,
Шыңдарға алып шықтың жастық отым.

Толық

Қарап көріңіз