Дем берген, рух беретін шыбын жанға

Дем берген, рух беретін шыбын жанға,
Мына сөз қазына ғой ұғынғанға.
Намысымның семсерін қайрап алып,
Талай тұрып кеткенмін жығылғанда.

Абдулмахмуд Пошатаев дем берген рух беретін шыбын жанға Абдулмахмуд Пошатаев өлеңдері

Пікірлер (0)

Көз жүгіртіп қарасам өткеніме.
Мен туған үй Алатау бөктерінде.
Түнеріп тұр көк аспан, күрсінеді,
Көп келмей кеткеніме өкпелі ме?!

Толық

Түтетпесе әке-шеше ошағын.
Керегі не, мына жазған бос әнім.
Жарқырайтын күнім келер әлі де,
Сол күндерді,

Толық

Сұм ажал өміріңді салып тезге.
Бұл өмір неге өтті қайран, лезде.
Есімді жия алмадым, естігенде,
Аңқылдап жүруші едің қайран жезде.

Толық