Өлең, жыр, ақындар

Жасырамын сөзімді

  • 16.11.2020
  • 0
  • 0
  • 837
Болсам ба екен, жаныңның құрбандығы,
Көркін ашып бағыңның тұрған гүлі.
Саған айтқан сөздерім, жазған жырым,
Айтылмаған сөзімнің мыңнан бірі.

Ұмытам деп өзімді әуре етіппін,
Көргеніме аман-сау, тәубе етіппін.
Мына өмірге мені іздеп келгеніңмен,
Адастың-ау, қатейін, сәл кешіктің.

Жаным қылдай болады, кетем десең,
Кетерің бар, кезіктің бекерге сен.
Сенеді екем, сен түнді күндіз десең,
Нанады екем, өмірді шекер десең!

Осы екен ғой, бір болар той дегенің!
Ұстатпайды, шарықтап ой дегенің,
Не айтқаның, маңызды емес,бірақ,
Маған қарап, керегі сөйлегенің.

Керек емес, ешкімді шақырмағын,
Тыңдамаймын біреудің ақылдарын.
Мына әлемнің елеусіз нүктесінде,
Керегі тек, жанымда отырғаның.

Жаралғансың сезіммен тербетуге,
Қозғамашы!
Құлқым жоқ ержетуге,
Жасырамын сөзімді, естір болсаң,
Бір өзгеріс болардай жер бетінде!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Он алтыншы желтоқсан

  • 0
  • 0

Түн ығысты.
Күн шығыстан келе жатты таң қысып.
Жапырақтың жанарында
Қатып қалған таңғы шық.

Толық

Сен деп соқты демеймін

  • 0
  • 0

Күлдей боп әйнек көңіл үгілед көп,
Күліп жүрмін өзімше бүгін ептеп.
Ұмытып кете барсаң бақыттысың,
Ал менде сені ұмытар құдірет жоқ.

Толық

Ерте, ерте, ертеде

  • 0
  • 0

Күн сығалап қарайтұғын теректен,
Арал, Өзен...
Еске түсті кенеттен.
Толқындарды, жағаны ұрып, мені өпкен,

Толық

Қарап көріңіз