Өлең, жыр, ақындар

Сезімнің сен бе тұрағы

  • 16.11.2020
  • 0
  • 0
  • 1286
Жайылған ойдың сенсің көлемі
Жинақталуға келмейтін.
Кешірмемнің де сенсің дерегі,
Мен өлсем дағы өлмейтің.

Қиялымның да еркі өзіңде,
Басқаға тізгін бермейсің.
Тілазар сендей жан көрмедім мен,
Көргім келгенде келмейсің.

Қоштасуға да жарамайсың сен,
Анығын айтсам көнбейсің.
Басқа арнаға көп ұрғыланып,
Өзіме қайтқан сеңдейсің.

Сезімнің жайлы сен бе тұрағы,
Түсіндір соның себебін.
Салқын сөздерің қанша тұрады?
Сатып алайын деп едім…



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Астана

  • 0
  • 0

Жамырай кеп елім қонған Астана,
Хан түсетін төрім болған Астана.
Салтанат пен сәулетіңнен Есілдің,
Жағалауы керім болған Астана.

Толық

Өрік гүліндей үлбіреп үнсіз

  • 0
  • 0

Шарпыды бір от жүзіме төніп,
Бір әуен жетті шалғайдан.
Ауыстырыпты көктем-қыз келіп,
Жапырағымды сарғайған.

Толық

Сезіп тұрмын

  • 0
  • 0

Біреулер өнеріңді сөз етіпті,
Біреулер өлеңімді сөз етіпті.
Бәрін қойшы біз бірге жүрген кездер,
Көзді ашып жұмғандай тез өтіпті.

Толық

Қарап көріңіз