Өлең, жыр, ақындар

Жұмбаққа толы дүние

  • 26.11.2020
  • 0
  • 0
  • 1731
Түңіле берме өмірден,
Түңілгенде не етерсің?
Күңірене берсең күн­түні
Күпір де болып кетерсің.
Ашам деп көңіл сарайын
Көп күлгенде не етерсің?
Кеңкілдей берсең күн­түні
Кеңкелес болып кетерсің.
Иіле берме әрнеге
Иілгенде не етерсің?
Бүгіле берсең біржола
Бүкір де болып кетерсің.
Көтере берме кеудеңді
Көпіріп қайда жетерсің?
Көбіктің түбі – өтірік,
Үп етсе ұшып кетерсің.
Бойыңа сыймай қуатың
Бұзып­жарғанда не етерсің?
Қиянат, обал арқалап,
Бір күні мүрдем кетерсің.
Сұлумын деп сүйініп
Секеңдегенде не етерсің?
Сүйкене берсең әрнеге
Сүйкімсіз болып кетерсің.
Үрейге бойды алдырып
Үрпигенде не етерсің?
Үңги берсең өзіңді
Кеуек боп босқа кетерсің.
Әр нәрсе тәтті дәмімен,
Бәрін де татып өтерсің.
Жұмбаққа толы дүние­ай,
Мәніне қайтіп жетерсің!!!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлең мен ақын

  • 0
  • 0

Қуа беріп қу өлеңді не керек?
Өлең бір от, ақын деген көбелек,
Елге қандай көмегі бар өлеңнің,
Құйын соқса, ұшып кетер ебелек,

Толық

Қайран қариялар

  • 0
  • 0

Кемпірдің ұстағанда көк перісі,
Шалының бір уыс боп бет терісі,
Қораны жағалайды жан сауғалап,
Келмейді үйге тіпті беттегісі.

Толық

Жер – кеме...

  • 0
  • 0

Қара жерді кеме қылып берген құдай адамға,
Жолға салып қоя берген түпсіз ғарыш, ғаламға,
Бір кемеде жаның бірге адамзаттың баласы,
Аман- есен жүзіп жетер шегіңді ойлап амалда!

Толық

Қарап көріңіз