Өлең, жыр, ақындар

Теңіз, Өлең, сосын... Мен

  • 02.01.2021
  • 0
  • 0
  • 756
Теңіздің тебіренген толқыны — жыр,
Өлеңнің жүректе өшпес өрті — ғұмыр.
Кеш түсе ақ айдынға шақырады,
Сынық Ай, сыңғырлаған шолпылы нұр.
Өлеңнің жүректе өшпес өрті — ләззат,
Өртімен өзектесер серті ғажап.
Айдарын ақ толқынның аймалаған,
Сүт емген сынық Айдан жел тына қап.
Бұла түн баса құшып ымырт өртін,
Жұлдызға жұптастырған ғұмыр көркін.
Кеудеме керім жыр боп көшуші еді
Маңдайынан Ай сүйген құлын толқын.
Сол күймен толқып қазір шайқалам дүр,
Аспанның асқақ әнін айтар ем бір.
Балқаштың суыны* ғой суырылған,
Кеудемді дүбірлеткен айтөбел жыр.
Кеудемді дүбірлеткен айтөбел жыр...
*Cуын — қазақ ертегілеріндегі теңіз жылқысы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Маң далада арқар тұр маңыраған

  • 0
  • 0

Маң далада арқар тұр маңыраған,
Маңыраған тым жақын әні маған.
Жадылаған сананы сағымға еріп,
Өтіп барам адамдай танымаған.

Толық

Қабарды аспан батыстан бұлтын шұбыртып

  • 0
  • 0

Қабарды аспан батыстан бұлтын шұбыртып,
Имантай молда созады даусын құбылтып.
Бұл кеше ғана «К-700» айдап жүруші еді,
Тағдыр шебер-ай, қойғанын қара жүгінтіп.

Толық

Балқаш, Балқаш, көл кеудеңе мұз қатты

  • 0
  • 0

Балқаш, Балқаш, көл кеудеңе мұз қатты,
Суық күз кеп, сынық тісін сыздатты.
Шағалалар шарқ ұрады төсіңде,
Қара талдар қалтырады кешіңде.

Толық

Қарап көріңіз