Өлең, жыр, ақындар

Көңіл құлап, өзіңе телмеңдедім

  • 13.02.2021
  • 0
  • 1
  • 664
Көңіл құлап, өзіңе телмеңдедім,
Жетті саған бар сырым желмен менің.
Қызыліңір шақта бұл кеш оянған,
Махаббатым сен бе едің келген менің?
Өмірімнің түсі ауып, ымырттанған,
Нәзік сезім беймезгіл ырықты алған.
Екі мүшел жеткенде жасқа мынау,
Махаббатың осы ма, құрып қалған?
Көңіл құлап, шынымен аласұрам,
Салсақ деймін оңаша жарасып ән.
Жанбаған соң алаулап, жалын шашып,
Сақтағайсың қоздаған шаласынан.



Пікірлер (1)

Пікір қалдырыңыз

Үп етті самал

  • 0
  • 0

Үп етті самал.
Дірілдеп,
қауызда қалды тамшы-мұң.
Таң атты бүгін сібірлеп,

Толық

Қу шұнақ құдай, қарадың шапыраштанып

  • 0
  • 0

Қу шұнақ құдай, қарадың шапыраштанып,
Жоғалған иман – жұрт кеткен батыраштанып.
Құла ауыз неме сырқынды – қулыққа бейім,
Монтаны момын көшеде жатыр аш қалып.

Толық

Жігіт, – деп те айтады, – тасы өрлеген

  • 0
  • 1

«Жігіт, – деп те айтады, – тасы өрлеген»,
Сөзі шығар
Бұ жұрттың дәсерлеген.
Кермек дәмін татқанмен қу тірліктің,

Толық