Өлең, жыр, ақындар

Көңіл құлап, өзіңе телмеңдедім

  • 13.02.2021
  • 0
  • 1
  • 641
Көңіл құлап, өзіңе телмеңдедім,
Жетті саған бар сырым желмен менің.
Қызыліңір шақта бұл кеш оянған,
Махаббатым сен бе едің келген менің?
Өмірімнің түсі ауып, ымырттанған,
Нәзік сезім беймезгіл ырықты алған.
Екі мүшел жеткенде жасқа мынау,
Махаббатың осы ма, құрып қалған?
Көңіл құлап, шынымен аласұрам,
Салсақ деймін оңаша жарасып ән.
Жанбаған соң алаулап, жалын шашып,
Сақтағайсың қоздаған шаласынан.



Пікірлер (1)

Пікір қалдырыңыз

Көру ғана көзіңді көксегенім

  • 0
  • 1

Көру ғана көзіңді көксегенім,
Сен – қиырда, мен – зеңгір көкшедемін.
Жүрегіміз бірақ та бір соғады,
Ебі жел кеп бетімнен өпсе менің.

Толық

Мен мұқалып, мүжілдім де үгілдім

  • 0
  • 0

Мен мұқалып, мүжілдім де үгілдім,
Тас түнекті бұ тірліктен түңілдім.
Опындырды басқа жайттар
Қорықпаймын,

Толық

Қалжырадым

  • 0
  • 0

Қалжырадым
Қанжілік боп, қалқам-ау,
«Мен» дегенде қабағың да шалқақ-ау.
Жүрегіме сен орнатқан күмбезді,

Толық

Қарап көріңіз