Өлең, жыр, ақындар

Қарағым-ау

  • 02.05.2021
  • 0
  • 0
  • 1147
Қарағым-ау,
мен сені түсінбей де барамын-ау.
Нала мынау —
ілінбей таңға көзім,
жүрекке салған өзің жара мынау.
Апыр-ау,
әлде саған бәрібір ме,
алдарқатып қоясың әлі күнге.
Шынымен-ақ, мойындар жоқ па кінәң,
табалатпақ ойың бар
тағы кімге?
Жастығың ба, жаным-ау,
желігің бе,
Әурелеумен келесің мені мүлде.
Әлде саған керегі нала ма еді,
ала ма еді әуелден көңілің де?
Түсіне алмай барамын сені бүгін,
Не мінезің өзгерді,
не қылығың,
Кім біледі, қарағым,
кім біледі,
арты қалай боларын, тегі, мұның!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кісі

  • 0
  • 0

Өмірі де жайдары, көңілі де жайдары,
келе жатыр килікпей кикілжіңге қайдағы,
жауына да жұдырық сілтеп көрген жері жоқ,
ақ қағаздың үстінде аяқталып майданы.

Толық

Әкем менің маған арнап

  • 0
  • 0

Әкем менің маған арнап,
Қалдырмады мол мұра,
Қалдырмады тағалаулы ат,
Қалдырмады домбыра.

Толық

Ол да бір қызық кез еді

  • 0
  • 0

Арғыннан — ақын,
найманнан батыр алдырып,
Асының жолында автобус белін талдырып,
қара сөзіңді қамырдай илеп әп-сәтте

Толық