Қайқы бел

Қайқы бел,
қаз омырау
қардай ақ қыз,
(қыз десе қашан ғана малды аяппыз),
жатып ек шалқып-тасып,
жеті атадан
бақ-дәулет үзілмеген жандай-ақ біз.
У мен бу бойымызға тарап ыстық,
шәй іштік,
шампан іштік.
шарап іштік.
Жұмақты жанап ұштық...
жерге түсе
бүлініп іштей ғана...
тағы алыстық.
Біріміз-бірімізді мытып қашып,
ойнадық мытып қашып,
қытықтасып.
Сен жаттың шартараптан мұңдас іздеп,
мен жаттым бал шараптан жұтып,.. тасып.
"Қызығы жұмағыңның осы-ақ па? — деп,
бір жерге ойымызды қосақтап ек.
...бұл кезде шампан толы шөлмегің де.
кешегі көл көңіл де босап қап ед!..

---