Өлең, жыр, ақындар

Түн түндiгiн жапқалы таң ұрланды

  • 16.07.2021
  • 0
  • 0
  • 534
Түн түндiгiн жапқалы таң ұрланды,
Тар төсекте тал бойың тағы ырғалды.
Сала құлаш шашыңнан сəл босаса,
Саусағыммен санаймын қабырғаңды.
Бiреу, екеу...
Аржағы – ақ бəденiң..,
Талаураған тал бойың, тəттi əлемiң...
Екi кештiң əфсана əлетiнде
Есi-дертiм ауады таққа менiң!
Таққа мiнген қандай-ды,
Таққа қонған!
Саулық тiлеп сəт сайын Сақтағаннан!
Икемiме илiгiп исiнедi
Ақ қанатын жайып сап əппақ Арман!
Əппақ арман,
Ақ жастық,
Шашың қолаң...
Аптығыммен əуремiн басылмаған.
Əлсiн-əлсiн бүркейсiң əлiң құрып
Əбдiреңдi ашылған, ашылмаған...
...Таң бiлiндi түн өңi бозандана,
Көңiл көкте,
Көрiмпаз көз алмада.
Ертегiнiң елiмен қоштасалық,
Есiңдi жи,
Көзiңдi аш, гөзал бала...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түнгі жыр

  • 0
  • 0

Сезiмiм саған деген салқындады,
Аптығып, алабөтен алқынбады.
Қаласа – қара судан қаймақ тартқан
Қарғам-ау, сол баяғы қалпың кəнi?

Толық

Түс

  • 0
  • 0

Жұлдызға төсеп кеудемдi,
Тiлдесiп көкпен көңiл күй,
Ынтызар, ыстық бейнеңдi
Түсiмде көрем мен ылғи:

Толық

Сен кiм едiң?

  • 0
  • 0

Сен кiм едiң?
Жаным-ай, неге сонша мөлдiредiң?
Жасырған жан бiткеннен құпияңды
Бiлем деп өзiмдi-өзiм сендiремiн.

Толық

Қарап көріңіз