Өлең, жыр, ақындар

Көргенім – көріскенім аңсап келіп

  • 20.07.2021
  • 0
  • 0
  • 636
Көргенім – көріскенім аңсап келіп.
Көркіңе бек жарасар кəмшат бөрік.
Шөлімді қандырдың-ау, қалқатайым,
түн іші тіл ұшына бал сап беріп.
Жүрісің айдында аққу жүзгендейін,
Тістерің ақық-маржан түзгендейін.
Шыныңмен уəдеңді берші маған,
Болмайын сенен үміт үзгендейін.
Етегі көйлегіңнің бүрмеленген.
Көрікті сенен басқа кімге берген?
Жазмыштың маңдайыма жазылғанын
өзіңмен не де болса бір көрем мен.
Қолыңа ап, жетектеші Күреңімді,
Қалқатай, екі етпеші тілегімді.
Жалғанда екі дүние өкінбес ем,
өзіңмен бірге сүрсем бұл өмірді.
Білгенге, тағдыр жолы бұралаң-ды.
Ғашықтық – құштарлық пен құмар алды.
Адамның баласында арман бар ма,
Сүйген соң мыңнан қалап бір адамды?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қорқыныш

  • 0
  • 0

Қарашықсыз тұңғиыққа қарадым:
Жалп етті де өшіп қалды жанарым.
Сұғын қадап, суыратын қолқаңды
Кім көріпті Айдаһардың аранын?

Толық

Бүгінгі би

  • 0
  • 0

Илейсiң-ау, илейсiң
Қара жердi балшықтай.
Күйлейсiң-ау, күйлейсiң
Қарға аунаған қаншықтай.

Толық

Дүние

  • 0
  • 0

Түпнұсқаң – бір мысқал,
Көзімнің аясы сенен кең,
Кеңдікке кенелген.
Көктегі Күн анау

Толық

Қарап көріңіз