Айтылмай қалса, сөз – қайғы

Айтылмай қалса, сөз – қайғы,
Болмысқа нəзік наз да – мұң.
Жүректің қылын қозғайды
Сəуірдей сəруəр сазды əнім.
Жан-тəнді өртеген күнде
Уыты бөлек кешкі удың...
Мен неге ерте келдім де,
Сен неге, қалқам, кеш тудың?
Аралық шалғай, не амал,
Жол түспей қойды-ау жайлауға...
Өзімді қалай жеңе алам,
Өзіңді былай қойғанда?..

---