Өлең, жыр, ақындар

Дот

  • 29.07.2021
  • 0
  • 0
  • 463
Бородино даласы!
Куәсі қырғын ойранның.
Шіркін жер – ана жарасы
Қанша екен, сірә, ойладым.
Топырақ обыр талғандай,
Қан төкпей ғасыр өтпеген.
Өмірде өші қалғандай,
Ойнаған адам отпенен.
Жұтарман аузы үңірейген
Үңгірді біреу «дот»,– деді.
Елестей берді үреймен
Зіркілдеп оның от демі.
Жер ана!
Онсыз тірлік жоқ,
Қадірлеу – адам парызы.
Парызды осы мынау дот
Ескертіп тұрған тәрізді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Арнау

  • 0
  • 0

Демеймін түнді қуған күндізіңмін,
Демеймін жалғыз жанған жұлдызыңмын.
Болса егер елім биік, өзім биік, –
Деп жүрген ортаңдағы бір қызыңмын.

Толық

Жақсысың десем, шыным

  • 0
  • 0

Жақсысың десем, шыным.
Жақтасым етейін деп тұрғаным жоқ.
Әрі алшы, әрі тәйке түсіп,
Лайлыққа көңілімді бұрғаным жоқ.

Толық

Рухың мәңгі гүлдер, сен Бәйтерек!

  • 0
  • 0

Беу, дүние, опасы жоқ пәни жалған
Айырылдық қазақ халқы, қандай нардан!
Алыптың ӨЗТҮРІКТЕЙ еңбегімен,
Әлемге қазақ деген атың барған.

Толық

Қарап көріңіз