Өлең, жыр, ақындар

Шынар

  • 29.07.2021
  • 0
  • 0
  • 630
Қына да жоқ бетінде жалтыр жартас
Тұр басында қасқайып жалғыз шынар.
Жан сезім жоқ ол баурап тартып алмас
«Үні шықпас жалғыздың»... – жалған шығар.
Тұр қасқайып бейне қас батырлардай,
Өлерменді өмірге шақырғандай,
Құларманға:
«Тұр, сен!»—деп ақырғандай,
Жүректерде арай таң атырғандай.
Сөнбейтұғын жастықтың алауындай,
Мәңгілік бір жаныңның қалауындай.
Қажымас та қалғымас қарауылдай,
Өлмес өмір жығылмас жалауындай.
Көз суарып, атой сап шың басынан...
Өтпеген бір қиындық, мұң басынан,
Аптап, аяз, ақ боран ала алмайтын,
Шынар адам
аумайды тұлғасынан.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көше адамды өз заманы өсірген

  • 0
  • 0

Көше адамды өз заманы өсірген,
Қабілетіне қарай аяқ көсілген,
Бір-бірінің ар-намысын қамшылап
Деген қалма ілгері озған көшіңнен.

Толық

Үш пірім

  • 0
  • 0

Өлең жазсам, көз алдымда
Ойшыл қалпы тұрады Абай
Мені бекер кінәләма
Сыншы бауырым абайламай.

Толық

Қымбатыңмын

  • 0
  • 0

Мен не қылдым япыр-ау бастықтарға
Олар желіп, біз еріп бастық алға.
Деп жүруші еш бастықтар өзі істеген
Ұшырайтын болдық қой қастықтарға.

Толық

Қарап көріңіз