Өлең, жыр, ақындар

Дүниеге ару қалпың келмегенің

  • 08.08.2021
  • 0
  • 0
  • 577
Тоғыз ай құрсағында құндақтаған,
Бүйірден тепкілесең үн қатпаған.
Қалпыңнан шикі өкпедей сылап, сыйпап,
Өсірген ару етіп бұлғақтаған.
Қаз басып, апыл-тапыл тәлтіректеп,
Әрнені ауызға ұрып, дәмін тектеп
Жүргенде, от пен суға түсірмеген
Анаңның арқасында өстің көктеп.
Зердеңе зердей тоқып зейін құйып,
Не асыл тал бойында саған қиып,
Қаз қойды кез алдыңа әлемді әкеп,
Дүниені мынау жарық тартты сый ғып.
Өмірді тек сонан соң зерделедің.
Жақсыны жаман менен термеледің.
Жадыңнан шығармайша тектерің сол —
Дүниеге ару қалпың келмегенің.

12.03.1999 жыл.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ауыл әйелінің мұңы

  • 0
  • 0

Имей әсте ешкімге өр басымды,
Көрсетпей-ақ келіп ем көз жасымды.
Мынау заман зілмауыр сындырар боп
Иығымда сездірді қорғасынды.

Толық

Ұсақ

  • 0
  • 0

Дейміз ғой керегі не ұсақталып,
Ұсақтар да қадамды тұсап қалып.
Жатады
Торы сынды өрмекшінің

Толық

Білгің келсе сен мені

  • 0
  • 0

Білгің келсе сен мені
Тереңдеп үңіл сөзіме.
Ала алсаң ғибрат табарсың.
Айтылмаса да өзіңе

Толық

Қарап көріңіз