Өлең, жыр, ақындар

Қасақана

  • 09.08.2021
  • 0
  • 0
  • 697
Тұрмастай боп жығылды деп
Бар әлемге жарласаң да,
Құбыжық деп, құбылды деп,
Көрінгенге зарласаң да,
Негізіңе тартып кеміс,
Жамандасаң қорласаң да,
Қарғаларың жиып тегіс
Қарқылдасаң, қалмасаң да,
Қара бұлт боп төніп келіп,
Қастықпенен торласаң да,
Аққа қара жұға алмайды
Жұқтырам деп зорласаң да,
Адал жаным алаулайды
Сөндірем деп болмасаң да,
Асау басым иілмейді
Асқар болып қармасаң да ,
Тізем сірә бүгілмейді
Бүктірем деп болмасаң да,
Қаздаң басқан қадамым бар,
Алдына алып бармас ол да.

1960 жыл.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кім үшін жазғанмын өлеңді

  • 0
  • 0

Кім үшін жазғанмын өлеңді
Тұншыға сүзгілеп тереңді!
Жырыммен тербетіп оятам,
Айтам деп ойымды кемелді.

Толық

Көп пенен аз

  • 0
  • 0

Өмірде не аз, сонда даралық мол,
Қашанда азға көптей жетпейді қол.
Орманда не өспейді? Бәрі шынар
Емес қой әрбір аздың негізі сол.

Толық

Жалғыз шырақ

  • 0
  • 0

Жайлаған қараңғылық қара түнек
Далада ар күрсініп, нала үдеп.
Селт етіп оянбаған ой мен сезім
Шағында тұралаған сана жүдеп.

Толық