Түнгі ойлар

Жарқырап тұрған жұлдыздар,
Сендерді жарылқап, аяймын!
Құдайдан да, құл-пенделерден де ақы-телім сұрамастан,
Теңіздегі жолаушыларға жарық беріп,
Қандай ғажайып, сәулененіп жанасыңдар.
Ғасырлар бойы махаббатты да мүлдем сезбедіңдер!
Сендерді байлаусыз алыстарға жетелеп,
Шексіз аспанның қараңғы тұңғиығына алып құшад.
Па, шіркін! Сендер қаншама жолдарды басып озып,
Со заманнан, ыстық-ықлас құшақтарыңа бөленгенмен,
Түннің жарымында тәтті ұйқыға батып,
Өздеріңді де ұмытқандаймын!

1781

---