Өлең, жыр, ақындар

Мұңлы шығарма

  • 06.09.2021
  • 0
  • 0
  • 387
Азап-қорлықтан мылқау болған

Адамдарды,
Сол жерді көру,
Құдайым менің маңдайыма жазған екен,
Мен де сондай азап шектім.
«Торкеато Тассо»

Нендей жаңалық әкелер екен жүздесу күні сағына күткен,
Ашылмаған өкініштің гүлін бе?
Тозақ па, әлде жұмақ па –
Қуаныш па, әлде реніш пе?
Ойыңды сенің күдік ұялаған.
Күмән жоқ!
Жәннәттің ол қақпасында,
Сенің ұршықтай көркің – оның махаббатында.
Мәңгілік лайықты өмір сүрген, белгісіз жандай,
Сен ендің шаттықтың қыстағына.
Бұл жерде бар арманың болған,
Бұл жерде үміт, ықылас, зарығу жоқ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Диірменші қызының өкініші

  • 0
  • 0

Бозбала
Жоғал, аулақ! Кет деген соң, кет бірден!
Ар алдында өзіме серт еттім мен.
Хауа апаның жатырына тартқансың,

Толық

Сиқыршының шәкірті

  • 0
  • 0

Қарт сиқыршы жөнелді!
Кеткеніне қуандым,
Табиғатқа мен енді,
Сұс болуды ойландым.

Толық

Сақтық

  • 0
  • 0

Тағыныпсың інжу-маржан,
Мадақтамай көр, ақыным.
Дұрыс шығар үнсіз қалған,
Жаудырсам ба сөз ақығын.

Толық

Қарап көріңіз