Өлең, жыр, ақындар

Алматы

  • 25.11.2015
  • 0
  • 0
  • 5737
Үн-түнсіз жүруді үйрендім.
Тауыстың түріндей түрлен күн.
Үйіме әкеліп бұтағын,
Иісіне сүйендім сиреньнің.
Қараңғы.Айнала қарматып
Болмады.Атпады таң да түк.
Алыстан аңсатып қойғаны
Аты бал сияқты Алматы.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сел болып кейде...

  • 0
  • 0

Мен - теңіз едім. Мұңымды шағала білді.
Ақ жал толқынмен бұзасың жағалауымды.
Аспан тектім-ау, ашулы төніп келесің,
Алаңдай берем, жер болып жерітпегесін.

Толық

Бұлттар...

  • 0
  • 0

Бұлттар, бұлттар
Ойымды демерсіңдер.
Періштелер,
Көрінбей жеберсіңдер.

Толық

Үнсіз бағып

  • 0
  • 0

Ерте сүргін, Күн сүргін, кеші сүргін.
Басы жасыл болғанда , төсі күлгін.
Көрдім деп айта көрме, жалған, жалған.
Алдамшы ғұмырыңның несін сүрдім.

Толық