Жыл жыры – Сырбай Мәуленов

Аз ғана аялдамай тұра тұрып,
Ай, Күнді орбитадан қуа түріп,
Болашақ ғасырлардың аспанына
Барады ракетадай жыл атылып,
Жұлдыздай ағып өькен үні естілмей,
Тартады мәңгі жас боп жыл ескірмей.
Ең жүйрік поездарды артқа тастап,
Ең ұшқыр самолетті ілестірмей.
Жоқ оған пар келетін аңыз әлі,
Қажытпас шексіз, шетсіз жол ұзағы.
Жоқ оның якорь тастар пристаны,
Жоқ оның тоқтайтұғын вокзалы.
Тек қана ұшқырлықта тыныс бардай,
Тартады жылдар жылдам дыбыстардай.
Тартады көзге түспес сәулелердей,
Тартады желмен бірге туысқандай.
Жалындап жердің жанар тауларындай,
Ағындап адамзаттың арманындай.
Тартады жылдар уақыт тұлпарының
Үстінен туласа да аударылмай.
Бірде сел, бірде ұлпа қар жаудырып,
Бірде шөл, бірде көл ғып алдандырып,
Дүниені дөңгелетіп доп секілді
Тартады уақыт шырқап таң қалдырып.
Жүрмейді жылдар ескі көне іздермен,
Тартады жаңа жасыл теңіздермен.
Тартады жаңа темір тауларымен
Сарсылып талай ғасыр ел іздеген.
Тартады жаңа қала жалынымен,
Жанады жаңа күннің жарығымен.
Жаңартып жерді жаңа жауынымен,
Сөйлейді жаңа жауған қар үнімен.
Із тастап қалалардың беттеріне,
Із тастап жер үстіне, көк төріне.
Тартады жылдар, жылдар, алға бізді
Мәңгілік адамзаттың көктеміне.
Арпалыс жылдар өтіп күреспенен,
Күн бар ма жарық түнек тіреспеген.
Жақсылық жамандықпен жағаласқан,
Өмірде бар ма тегін үлес деген.
Әрбір тау түтіндеген әр ауылдай,
Ормандар көгілдір газ алауындай.
Электрлі күн жерде жұмбайды көз
Жылдарды бағып тұрған қарауылдай.
Шұбалған ақ жапырақ қыстың қары,
Секілді ақ үміттің ұшқындары,
Аязды көктеңбілді көк төсіне,
Жұлдыз боп жиылғандай құстың бәрі.
Суылдап қанатымен жалқын құстың
Алмастай шашады күн алтын ұшқын.
Зырлайды бірде көкте, бірде жерде
Мәңгілік заңыменен тартылыстың.
Таусылмас алда күткен арманым бар.
Келешек маған қарап заула, жылдар.
Дүние адамдары,бар болыңдар,
Дүние адамдары, сау болыңдар!