Өлең, жыр, ақындар

Мазасыз түн

  • 12.09.2021
  • 0
  • 0
  • 631
Қиналдың ба көзден жас ыршығандай,
Құшағында бақыттың тұншыға алмай.
Тым өзімшіл жүрегім мына менің,
Құндағынан қойды ғой бір шығармай.

Жеңілдің бе ештеңе өндіре алмай,
Амал ойлап табасың енді қандай?
Кеудеңді қарып түскен бір тал шоқты,
Лаулата алмай болмаса сөндіре алмай.

Керек те жоқ батылдық шеп бұзардай,
Қаталдық та керек жоқ кек тұнардай.
Аялауың тым шектен асып кетіп,
Сезіміңді қалғансың жеткізе алмай.

Бермейді өмір мүмкіндік бір ұтардай,
Сен де мені, мен сені жылыта алмай.
Қоңырау ғып тағып ап әр сәтіңе,
Жүргеніңді қайтемін ұмыта алмай.

Сені жазам, бітпеген тапсырмамдай,
Біргесің шашқа желім жапсырғандай.
Сені ойламай бір тыныш ұйықтау үшін,
Орындайын бұйрықты тақсыр қандай?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көктемнің бұлттары

  • 0
  • 0

Бір жұтым суға, шөлдеген қан тамыр сынды,
Аспанды ары итерген, Хантәңір сынды.
Кім түсінеді, ей, бұлттар, жерге ынтық сенің,
Бір сәтке дамыл алмаған арпалысыңды?

Толық

Арман сыры

  • 0
  • 0

Қайтсам дедім гүл теріп қырға барып,
Жатты жонын қамқа бел нұрға малып.
Сол қырат мың құбылған келбетімен,
Тәнті етіп өзіне тұрғаны анық.

Толық

Астана

  • 0
  • 0

Жамырай кеп елім қонған Астана,
Хан түсетін төрім болған Астана.
Салтанат пен сәулетіңнен Есілдің,
Жағалауы керім болған Астана.

Толық

Қарап көріңіз