Өлең, жыр, ақындар

Қоштасарда

  • 12.09.2021
  • 0
  • 0
  • 516
Арманым менің жатқанда аппақ қыр асып,
Сендегі мұңдар мендегі мұңмен ұласып.
Отырдық бірдем көңілден ғажап сыр ашып,
Отырдық бірден жылама десіп,жыласып.

Жете алмай жүрген сеземін таңға түн ғашық,
Сондықтан ба екен жұлдыздар тұрды ымдасып.
Мен тұрдым қалқам өзіңді қыйып кете алмай,
Тастан да ауыр тамшылар көзде мұңдасып.

Жоғалды жұлдыз атуға таң да таяды.
Ақ сәуле маған қанатын аппақ жаяды.
Қош! дедім саған сол кезгі біздің тағдырды,
Шықтарын төгіп далада күзгі аяды.
Қимаймыз мүлде несіне енді қоштастық,
Тағдырдың қалай жоқ болып кеткен баяны?!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Білдім ақыр меннен бетер сағынады екенсің

  • 0
  • 0

Білдім ақыр меннен бетер сағынады екенсің,
Бітпейтұғын өкініштің қыр соңынан кетерсің.
Жүрегіңді сонау жылдар кетіп едім жыраққа ап,
Мені ойламай үйіңнен де шыға алмассың бір аттап.

Толық

Жаның жақын

  • 0
  • 0

Жаның жақын әйтеу бір сезем,маған.
Кей құрбымнан сақсынам сөз аңдаған.
Бір жақындық мендеде бар сияқты,
Өзгерісті сендегі тез аңғарам.

Толық

Сыр шертісіп атырар қымбат таңға

  • 0
  • 0

Сыр шертісіп атырар қымбат таңға,
Жетер ме едік сен келіп тіл қатқанда.
Көңілімді алады күдік билеп,
Ала таудан алаулап күн батқанда.

Толық