Өлең, жыр, ақындар

Қаладағы қарағайлар

  • 17.09.2021
  • 0
  • 0
  • 531
Қаладағы қарағайлар,
Келесіңдер ғұмыр-бақи
Шаң жұтып,
Кездерің көп даланы ойлар,
Ашық арай таң күтіп.
Бүріседі бұтақтарың,
Салқын соқса әл бітіп.
Қаладағы қарағайлар,
Шын ұғам.
Тәңірідей тұрыстарың дәл бұлай.
Ағыл-тегіл машинаның шуынан
Келесіңдер қалғымай.
Көктемеде қайтқан құстың ұясынан
Алқымыңа, қарағайлар, біз өтуге
Жол жоқтай.
Тыныштықтың күзетінде
Сапта тұрған солдаттай.
Шуақты күн шығарғанда шырайын,
Бір сұлулық билеп алар аңдатпай.
Қарағайлар, қалың нулар,
Мұнардың
Тұратыны-ай тас төбеде тиеліп,
Мен қыздарға сыр айтуға құмармын,
Саған ғана сүйеніп.
Жүрсіңдер ме ғашықтардың түсіне
Жиі еніп?!
Өте алмаймын көңіл бөлмей,
Қаладағы қарағайлар.
Сені бойлап келеді керім жеңгей,
Нар ағайлар.
Сенің терең тамырыңдай
Тал бойыма тарады ойлар,
Қаладағы қарағайлар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көктем салқыны

  • 0
  • 0

Өзгеріп әз өлкенің түсі неше,
Алмады ағынына қыс ілесе.
Иіскеп боз көдені баран айғыр,
Дауысы жер жарғандай кісінесе.

Толық

Қабір басындағы сөз

  • 0
  • 0

Өмірдің сазға бөлеп сахнасын,
Келтірмей затына мін, атына сын.
Жалт етіп, алмас қылыш секілденіп,
Жалғаннан өте шықты Ғафу ақын.

Толық

Емес олар

  • 0
  • 0

Емес олар
Жаудан бұғып жасқанған,
Ана биік асқар таудан, аспаннан.
Бұл Әлемнің Жаратылыс жарығы

Толық

Қарап көріңіз