Өлең, жыр, ақындар

Нұрқан көшесінде

  • 17.09.2021
  • 0
  • 0
  • 453
Әуелден қанық едім осы есімге,
Сақталған жұрт жүрегі, дос есінде.
Кеудемді ашып тастап, желге беріп,
Нұрқанның жүріп келем көшесінде.
Білді ме, ақын мұны білмеді ме,
Жанымның бәйшешегі гүлдеді де.
Тұратын бұл көшеде әрбір үйдің
Түн бойы ілінбейді ілгегі де.
Нұрқанды есіне алар ел өкінбей,
Қалтқысыз оған және сенетіндей.
Жаюлы әрбір үйдің дастарқаны –
Жарқ етіп ақын жетіп келетіндей.
Жетектеп алға қарай қызық арман,
Бұл жерде Нұрекеңнің ізі қалған.
Торғайдың мақпал торы топырағынан
Жалықпай жыр маржанын сүзіп алған.
Алғандай дәл осы бір дала тыным,
Өтпеді-ау өзіңменен дара түнім.
Білмеді-ау қайран ақын кейін бір кез
Өзінің көше болып қалатынын.
Мен соны ойлаймын да қайғыланам,
Жаныма жырдан үлес, байлық алам.
Әрқашан ақындықты ақын тұту –
Заңы ғой табиғаттың айнымаған.
Ардақтап аруағыңды халқың неше,
Бас изеп, ниет етіп, мақұл десе.
Тебіреніп жыр толғайды, сыр тыңдайды,
Қосылып елмен бірге ақын көше.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қаскелең военкомы

  • 0
  • 0

Емес ол алған беттен тайынатын,
Өлеңі ел-жұртына жайып атын.
Қасқайып кабинетте отыр бүгін
Қаскелең военкомы – Тайыр ақын.

Толық

Ертіс жағасындағы қала

  • 0
  • 0

Қадірін, қасиетін ұққан жастан,
Әр сөзі тіліп түсер мықты алмастан.
Армысың, аялы ел, саялы жер,
Бір кезде Абай басқан, Мұхтар басқан.

Толық

Кеш келген көктем

  • 0
  • 0

Бақытқа жеткен емес қолым бірден,
Тағдырым ұсынған жоқ төрін бірден.
Әркімдер өз соқпағын тауып жатыр
Әуелден қалтарысын,

Толық

Қарап көріңіз