Өлең, жыр, ақындар

Қырқаға шықсам көлденең

  • 24.09.2021
  • 0
  • 0
  • 635
Қырқаға шықсам көлденең,
Қиырды көзбен ақтарам.
Көгілдір дала көлбеген,
Көңілім бе екен деп қалам.
Қыранды көрсем аспаннан,
Қонсам деп шыңға оқталам.
Тәкаппар таулар қасқарған,
Сенімім бе екен деп қалам.
Тартамын талай жолменен,
Тірлікте тыным жоқ маған.
Гүлдерді көрсем шөлдеген,
Сезімім бе екен деп қалам.
Білмеймін, жардан қанша асты,
Су бар ма арна таппаған?
Жағада тұрған жартасты
Төзімім бе екен деп қалам.
Кепкендей болса кенезем,
Толқынға келіп тоқталам.
Күркіреп аққан көк өзен
Өмірім бе екен деп қалам.
Оралған сайын таң күліп,
Қанатын ойдың көп қағам.
Табиғат түбі
Мәңгілік
Серігім бе екен деп қалам.

1984



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көкірегім – бақ, жүрегім – бұлбұл менің

  • 0
  • 0

Көкірегім – бақ, жүрегім – бұлбұл менің,
Енді маған мойныңды бұр, күндерім.
Шалдықтырмас жанымда кәусарым бар,
Шаң жұқтырмас шашама бұл бір кезім,

Толық

Шіріген гильза сыр айтар

  • 0
  • 0

Сұмдық бар қанша мұңайтар
Соғыстан қалған гильзада.
Шіріген гильза сыр айтар
Қаралы күннен зілзала.

Толық

Алаяққа

  • 0
  • 0

Сол шіркін өзін қор деп санамайды,
Дүниеге түзу көзбен қарамайды.
Отырар ала қойды бөле қырқып,
Аядай ауыл-үйді алалайды.

Толық

Қарап көріңіз