Өлең, жыр, ақындар

Мен Тәңірі тұтсам да

  • 24.09.2021
  • 0
  • 0
  • 792
Жетегінде қиялдың,
Ердім елес соңынан.
Кейде өзімнен ұялдым,
Өз құнымның жоғынан.
Мұнарасы Мысырдың
Көрінгендей елірдім.
Қашпай қалған қысырдың
Уызына семірдім.
Бар­жоғымды ұмытты
Жүйрік жылдар желқуық.
Ұшып­қонған үмітті
Жете алмадым мен қуып.
Таң атқанға – күн батқан,
Тірі жан бір өлмей ме?
Сөз сауғанға тіл­жақтан,
Берсе, маған бермей ме?!
Жыр баласы – жетімек,
Мен Тәңірі тұтсам да.
Жарқ етпеді көкірек,
Найзағайды жұтсам да!
Шамырқанған көңілде
Шаңқылдайды ақ бүркіт.
Көмейімнен өмірге
Кетсем бе екен от бүркіп?!.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүрегім менің бұлқынды

  • 0
  • 0

Тәтті ғой өмір адамға,
Татпаған дәмнің бәрі – арман.
Жүрегім менің әманда
Бұлқыну үшін жаралған.

Толық

Атаның әлдиі

  • 0
  • 0

Балапан құсым – бөбегім,
Көзіңнен бақыт көремін.
Жанымның сөнбес нұрына,
Бөбегім, сені бөледім.

Толық

Аядым

  • 0
  • 0

Қара тайым тым жүрдек,
Желе аяңдап басады.
Тартсам дағы тізгіндеп,
Бой бермейді басы әлі.

Толық

Қарап көріңіз