От салдың, ойда жоқта жолықтың да

От салдың, ойда жоқта жолықтың да,
Өзгердің, өзіңді-өзің көріп тұлға.
Көзіңнің қыл-тұзағын үзіп шықтым,
Қалудан тұтқын болып қорықтым да.
Көрмей-ақ елесіңе күй ақтарам,
Алдыңда аласару ұят, маған.
Сұлулық! Туыс па әлде зұлымдықпен,
Құзға бір құлап кетер сияқтанам.
Сен солай, сағыныш сап, ашындырғын,
Жандырып жалынына жасын жырдың.
Көзіңнің тұзақ құрған мазағынан,
Өзімнің азабымнан қашып жүрмін...

---