Ұятты беттен лақтырып

Ұятты беттен лақтырып,
Көруге бәрін көнген көз.
Астына сәтте-ақ ат мініп,
Ақылды айғай жеңген кез...
«Аярға» жұмақ бұл жалған,
Тамұққа түсіп тас тұлға.
Үгіліп таулар құм болған,
Уақыттың аяғы астында.
Өсек ит, әне, қалды үріп,
Қойған соң бермей өткел көз.
Бағытсыз оқтай қаңғырып,
Күйкіге күйіп кеткен сөз.
Тұншығып от та өшеді,
Алғанға ер де, бергенге ез.
Бәріне мұның кешегі,
Куәгер болар көрген көз...

---